LevisagedeLingTianjiestimmédiatementdevenupâle.Cettefois-ci,iln'apascachésonregard,etafixéduregarddroitYanChaogeetXueCongyiauloin,commes'ilallaitperceruntroudansleurscorpsavantdes'arrêter.
[Ding~LingTianjivousaajoutéàlalistedesennemis.]LePetitChaperonRougeestsortipourfaireuncoupdepubdansl'espritdefairelechaos,etachoisidélibérémentunevoixd'enfantmignonne,depeurqueChaogenesachepasquilaregardait.
MonDieu!Qu'as-tudit,QinMugé!Pourquoitoutesagarderapprochéemeregardecommesielleallaitmemordre,sauve-moi!Général,s'ilteplaît,arrête!
#J’aidesfaçonsétrangesdesusciterlahaine#
#LegénéralQinmarchetoujourssurlavoiequimefaitsusciterlahaine#
#Surlapressionqu’unidolenationaleimposeauxinnocents#
Zhaogeselevacommesiderienn’étaitetmarchaverscequisemblaitêtreuneterrasseàcielouvert.EllenevoulaitplusdutoutflânerdanslechampdevisiondeQinMuge.C’étaitlechefdesgardesducorps!Unchefdesgardesducorpsquipourraitlatuerd’unsimplegeste!
Commesiilavaitsentil’odeurderancunequiémanaitd’elle,QinMugepenchalatête,regardalafouleautourd’elle:certainsfaisaientsemblantdenepasavoirentendu,d’autresfaisaientsemblantdenepascomprendre.Seslèvresrougess’ouvrirentdoucementetelleprononçalentement:«Ah,c’étaituneblague.»
Lesgardesducorps:…Général,s’ilvousplaît,arrêtezdefairedesconneries!Parlerdecegenredechosefaitvraimentpeuràlamort!Çafaitarrêterlecœurinstantanément,bonsang!
☆、26èmechapitre:26èmeévaluationsurlegénéralQin
Danscegenrede场合officiel,courirsansarrêtestuneerreurcapitale.Onn’envoitpasdesdizainesdanslesromansdetraversée:leprotagonistemasculinouféminincourtdanscegenredelieu,soitilrencontresonpartenaire,soitiltombesuruneconspirationmonumentale,etensuiteonpeutdévelopperunscénariodecentmillemotsautourdeça.
Attends,quiestcettepersonne?AlorsqueZhaogeétaitentraindemurmureràPetitChapeauRougequecegenredebalallaitforcémenttournermal,ellevitundosunpeufamilierpasserdevantelle.
[Alorstuesprêtàdévelopperunscénariodecentmillemotspourmoicommetul’avaisditavant?]PetitChapeauRougeaimeraitbiensetaireetlaregardersefaireavoirensilence,maisvuqu’iln’osaitpasdevinerledegrédestupiditédeZhaoge,ilpensaqu’entantquesystèmehautdegammeresponsable,ildevaitbienparler.
Cequetudisesttellementlogiquequejen’airienàrépondre.
MaispourquoiQingHéest-ilici?LeregarddeZhaogesuivitautomatiquementledosdecettepersonneverslelointain.UnhommesetenaitàdroitedeZhaogesansqu’elles’enrendecompte,marchantversladroiteparunchemindujardin.Zhaogetournalatêteetsonregardfutimmédiatementbloqué.
[Ohmerde,j’aioubliéquej’avaisunpouvoirenréserve.PetitChapeauRouge,scannecettepersonnepourconnaîtresonidentité.]Ellereculalégèrementetsouritpolimentàl’autre,puisditdanssoncœuràPetitChapeauRouge.
[Cen’estpasLuoQinghe.]PetitChapeauRougeenvoyarapidementlesinformationssurlapersonne.
Personnage:SikongYufu
Statut:Descendantd’unsoldatdel’armée
Sexe:Féminin
Force:8étoiles
Apparencedupersonnage:[Cliquezpourvoir]
Autresinformations:Aucune.
Qu’est-cequesignifieuneforcede8étoiles?C’estéquivalentàlapuissanced’unchefdesgardesducorpsdeQinMuge.Est-cequelesgenscompétentssecachentdanslapopulationordinairedenosjours,qu’unesimpledescendanted’unsoldatdel’arméesoitaussiforte?
Zhaogemarchaitenretournantverslegroupeetmarmonnaitàvoixbasse:«Cen’estpaspossible…»Ellevoulaitquandmêmevoiràquoiressemblaitcettepersonne.Ellesetourna,etl’hommequiavaitbloquésonregardluiadressaitunsouriredoux.
«Puis-jevousaiderenquelquechose,belledemoiselle?»Commes’ilavaitdevinésonintentionderevenir,l’hommevêtud’unetenuedesoldatordinairedel’arméedemandaavecgentillesse.
«Ah,non,merci.»Zhaogaréfléchit:demanderàuninconnus’ilavaitvuunpassant,c’étaitunpeubizarre,doncellenefitqu’unsourireconvenableetfitunsignedelatêtepours’enaller.
MaiscethommesemblaitnepasavoirremarquéqueZhaogevoulaitpartir.Avecunairdevieuxhommedouxetinoffensif,illaregardacommeunejeunegénération,etaprèsunepause,ilsoupira:«C’esttellementbienquelegénéralaitorganisécebal.DepuismonretourdelanébuleuseP4,jesuisinnombrablementcontentdeêtreencoreenvie.»
[OhmerdePetitChapeauRouge,quelleexpressiondois-jeadopter?C’estl’histoired’unetragédie,non?]Zhaogenecomprenaitabsolumentpascequecelieuévoquait,doncelleessayadefairecorrespondresonexpressionàsontonderegret.Dieusaitpourquoicevieuxhommesentimentalvenaitluiracontercegenredehistoiredevieetdemort.
Pourquoiai-jerencontréquedesgensétrangesenvenantàunbal?Aujourd’hui,c’estcertainementpasunbonjourpoursortir.
Commes’ilavaitvuqueZhaogenesavaitriendelanébuleuseP4,sonsourirenechangeapasdutoutetilchangeadesujetnaturellement:«C’estunebénédictionducielderencontrerunepersonneaussibelleaujourd’hui.Aurais-jel’honneurdevousinviteràdanser?»Ils’inclinalégèrementettenditunemainàelle,sapostured’invitationétaitparfaitementstandard.
Mais—[PetitChapeauRouge,sauve-moi!Onavaitditquejenedanseraispas!Sijedisquejenesaispasdansermaintenant,çavanousfairepasserpourdesgensmalpolis?Jem’enfiche,jepréfèremourirquededanser.]LespenséesdeZhaogeétaientextrêmementtumultueuses,sonexpressionétaitauborddel’effondrement,maisellemaintenaituneposturefigée.
Puiselleregardal’homme,puissamaintendue,etnefitqu’unsourirecontraint:«Désoléevraiment,jenesaispasdanser.»
«Oh,c’estvraimentdommagepourmoi.Discuteravecunedemoiselleaussicharmanteestleplusgrandbonheurdemajournée,j’espèreavoirl’honneurdevousrencontrerànouveauparlasuite.»Ilretirasamainaveccalme,sanslamoindregêne,etpoursuivitlaconversationavecbeaucoupdetact.
[Éloigne-toidelui!Bougevite!]JusteaumomentoùilallaitdireaurevoiràZhaoge,PetitChapeauRougepoussauncritrèsémudanslecœurdeZhaoge.
Effrayée,Zhaogereculaimmédiatementdedeuxpas,etfaceàl’airperplexedel’homme,elleneputqueclignerdesyeux,etfinitparinventeruneexcuse:«Ah,jeviensdemesouvenirquejecherchaislestoilettestoutàl’heure,etjemesuisperdue.Bon,jem’envais,aurevoirmonsieur.»
Ellesetournabrusquementets’enfuitsanshésitation,sansremarquerleregardsombrequidescenditsursondos,niuninsectequisortitdiscrètementdelamanchedesonuniforme.
[PetitChapeauRouge,tuasétéempoisonnéparlesystème?]Zhaogemarchaitversl’intérieuretdemandaavecunpeudelassitudedanssoncœur.
[Hmph,situteapprochesdeluiencoreunpeuplus,jeserairéellementempoisonné.]PetitChapeauRougeréponditavecunevoixnormale,cequiétaitrare.Zhaogen’avaitpasletempsdeluidemandercequisepassait,quandellesentitquelquechoselamordreàlajambe.Elles’arrêtabrusquementpourregarder,sansréaliserqu’ellesetrouvaitdevantunserveurquiavançait.Quandleserveurallaitlaheurterenneparvenantpasàfreineràtemps—
QinMugeavaittoujoursgardésonattentionrivéesurZhaoge,peuimportejusqu’oùelleallait.Mêmequandelleregardaitailleurs,ellesavaittoujoursoùsetrouvaitZhaoge.
Encemoment,ellediscutaitavecYanChenetd’autresamirauxdel’arméesurcertainsdétailsdelanébuleuseP4,etrépondaitavecunepartdevéritéetunepartdemensongeselonsonhumeur.
Elleremarquaducoindel’œilqueZhaogeétaitsurlepointdefaireunebêtise,etdisparutinstantanémentdevantlesamirauxdel’armée.UnautremodérécommeYanChenessayaitdesouligneraugénéralQinquelesgisementsénergétiquesd’uneplanètedanslanébuleuseP4pourraientfournirdel’énergieàl’empireentierpendantcinquanteans,etaprèsavoirfinisondiscours,illevalatêteets’étonna:Attends,oùestlegénéral?!
Toutlemonderegardadansunedirection,etvitexactementQinMugetirerYanZhaogesurlecôté.
«Tuesvraimentstupide,tunesaismêmeplusmarcherdepuisquelquesjours?»Unechaleursouffladanssonoreille,sabellevoixétaittoujoursaussiagréable,maisladéceptionpalpabledanssavoixsefaisaitentendreàplusieursmètresdedistance.
Zhaogesoupiraprofondémentetsestabilisaens’appuyantsurlamainqueQinMugeposaitsursonépaule.ElleneréponditpasàlaquestiondeQinMuge,maistournalatêtepourregarderlaterrasseoùelleétaitjustement,quiétaitdéjàvide.Lesrideauxdefenêtreblancspoussaientlégèrementauventàl’intérieurdelapièce,ettoutcequivenaitdesepasserressemblaitàunrêveauquelZhaogeavaitpensépendantsonaprès-midifatigante.
Zhaogabaissalatêtepourregarderl’endroitdesajambeoùelleavaiteumal,maisiln’yavaitrien.Ladouleurvenaitderessembleràunehallucination.
«Tuapprisàm’ignorermaintenant,tuasducran,non?»QinMugeremarquaqueZhaogen’avaitpasprêtéattentionàelledepuislongtemps,etserralégèrementlamainsursonépaule.Ladistanceentreeuxdevintsicourtequ’ilsallaientsecollerl’unàl’autre.
Zhaogainspiravivement,sesosdel’épaulefirentmal,ellefronçalessourcilsetlevalementonpourregarderdeprèslevisagedeQinMuge,quiétaitàlafoisbeauetétourdissant,etsentitparfaitementlesregardsdetousautourd’ellebraillersurelle.
«Sijetapetamainmaintenantparcequemonépaulefaitmal,est-cequejevaisêtretuéeparlessalivesdesgensprésentsaprèsquetusoispartie?»Zhaogaregardalegénéralavecsincérité,l’angoissequ’elleressentaitpourelle-mêmeétaitclairedanssesyeux.
QinMugeritdoucementetréponditavecplaisir:«Tupeuxessayer.»
Savoirtransformerchaquephraseordinaireenmenaces,c’estaussiuntalent.Zhaogesavaitqu’ellen’yarriveraitpas.
QinMuges’approchad’elleetchuchotaàsonoreille:«Viensaupalaisarrièredupalaisroyalcesoir,quelqu’unviendratedirecommentyaller.Obéis.»Lachaleurdesonsouffleetsavoixbassemaismélodieusefaisaientquelesregardsdesgensautourd’ellesurZhaogedevenaientencoreplusbrûlants.
Elleacceptatrèsvite:«Oh,d’accord.»Detoutefaçon,jen’yiraipas.
Ilfautrefusercatégoriquementlapropositiondusouverainsuprêmedugrandempire!
QinMugéacquiesçaavecsatisfaction,relâchasapriseetnedemandapaspourquoiChaogeavaitétédistraiteàcemoment-là.Àsesyeux,lefaitqueChaogesedistraittantôtoutantôtétaitunecompétenceuniqueàelle.
Parlasuite,touslesmouvementsdeChaogelorsdubalattiraientuneattentionextrêmedelapartdespersonnesautourd'elle,ycomprislemomentoùelleavaitprisuneautreassiettedetomatescerisesetavaitpiquél'uned'entreelles:pasmoinsdehuitpairesd'yeuxlafixaientdéjà.
Ellenecomprenaitvraimentpas,levalatêteetbalayalapièce,etenfincefutXueCongyiquis'assitàsescôtés.Pensantqu'ilyavaiteuunpetitliend'amitiéauparavant,lajeunefillechoisitdes'asseoiràl'endroitleplusproched'elle.
«YanChaoge,tun'espasloyal!Tut'esapprochéeensecretduGénéralQinsansledire,tuméritesuneblâme!»Lajeunefillen'avaitplusriendutoutducaractèrefroidqu'elleavaiteuaudébut,etressemblaitàunjournalistepaparazzispécialisédansQinMugé,clignantdesyeuxversChaoge.
SansattendrequeChaogeréplique,elleajouta:«Cependant,situacceptsderévélerunpetittrucinconnudugénéral,jeteferaidirectementvice-présidentedenotreclubdesoutien!Lesavantagessontexcellents,etturecevrasmêmeunsalaire!»
Audébut,Chaogeétaittrèsmoraleetdéclaraqu'elleneselaisseraitpascorrompreparunetelleaffaire,maisquandelleentenditladernièrephrase,samoraleserompitcomplètementàlavolée.
Del'argent!Unsalaire!Toussantdeux,ellerépondittrèscoopérativement:«Combienparmois?»
Pouvoirpasserdutempsaveclegénéral,unefigureillustredel'Empire,ellepensaitréellementàl'argent!XueCongyifutstupéfaiteparYanChaoge.
«Cinquantemillecristauxbleusparmois.»Elleannonçaunchiffred'unevoixabâtardie.QuandChaogel'entendit,elles'écriaensecret:C'estcinqfoismesfraisdesubsistance!Jedoisabsolumentrejoindrececlubdesoutien!Dèsaujourd'hui,devenirunefanacritiquedeQinMugéestinévitable!
FaisantfaceauxyeuxdeXueCongyisérieusement,Chaogedemanda:«Surquoiveux-tuquejerenseigne,demandecequetuveux!»
TandisqueChaogeétaitsouslesregardsdesautres,YanXietYanChenrecevaientégalementunepartiedel'attention.LeregarddeYanXiétaitceluiquirestaitleplusfixésurChaogedanstoutelasalle:quandelleallaitfaireunebourde,lamoquerieétaitdéjàsursonvisage,maisellevitenréalitélemomentoùlegénéralQinlatiraitpours'enfuir!
Cettepaysannea-t-elleadministréunstupéfiantaugénéral?Sesparents,c'étaitdéjàtrop,etmêmelesouverainsuprêmedugrandempireportaitautantattentionàelle,surquoiçasebase?ElleregardadetouscôtésetneparvenaitpasàtrouverlemoindredéfautchezYanChaoge,maisquandellevitquelquesfillesqu'elleneconnaissaitpasd'ordinaire,ayantunstatutsimilaireausien,venirluiparler,sonsourireneparvenaitplusàdisparaître,etellenepouvaitquesouffrird'unetelledouleuretd'untelbonheurenmêmetemps.
IlenallaitdemêmepourYanChen:quandilentenditdescamaradesduservicemilitairesuggérerparmomentsqu'ilallaitbientôtdevoirchoisiruncamp,ilressentitunmaldetêteterrible.Lasituationqu'ilavaitconstruiteaufildesanssemblaitcomplètementruinéeparcetteaffairedeChaoge,etc'étaitlapremièrefoisqu'ilpensaitàquelpointilavaiteucetteenfantquifaisaitdumal.
☆、Chapitre27:La27eévaluationduGénéralQin
Del'autrecôté,SiZhongqiétaitdéjàsortidelazonedupalaisroyal,etilregardaenarrièrecettevasteconstructionpalatiale,sonsouriredouxetgracieuxn'avaitpaschangédutout,commesisonmasquedecivilisationétaitprofondémentenracinédanssonâmeetnepourraitplusjamaisêtrearraché.
«LeregardduSouverainestvraimentparticulier,n'est-cepas?»Ilfronçalespaupièresetrit,unserpentvertsortitdesamanche,titillantsalangue.Lalanguedeserpentrougesangcontrastaitvivementaveclapeauverte,etilgrimpajusqu'àsoncou,s'enroulantdeuxfoisdemanièrelâche.
Laboucheduserpents'ouvritetprononçauneparolehumaine:«Ilafallubeaucoupdetempsauconseillerpouryaller,ramèneras-tuleSouverain?»
«Oui,ilesttempsderentrer.»RéponditSiZhongqiavecunsouriredoux,enmarchantdansunecertainedirection.
Lesoleilpénétraitdansl'encoched'unmurd'unecertainerue,maislebasdumurétaitsombre.Unepersonneencapesetenaitlà,etquandellevitSiZhongqiarriver,ellelevasesmainsetretirasoncapuche:sousellesetrouvaitunvisagedejeunefemmeauxtraitsdélicats.
SiZhongqiavançadedeuxpas,secachantégalementdansl'ombre,ets'agenouillasurunegenouxendirectiondelapersonne,baissantlatêteavecrespect:«SiZhongqi,aunomduDépartementmilitaireXingyun,viensspécialementaccueillirleSouveraindanssonretour.»
Lafemmedéployaunsourirecommeceluid'unefleurquiéclôtaprèslafontedelagrêleetdelaneige,maissesyeuxn'avaientpaslamoindrelueur,commedanscetendroit,oùlesoleildumondeentiernepouvaitjamaisparvenirjusqu'àelle.«Celava,jevousremercie,conseiller.»
«Oui,toutestprêt.LeSouveraina-t-ild'autresaffairesinachevées?»SiZhongqinevoulaitpascréerdescomplicationsinutiles,maisilnecherchaitpasàdevinerlespenséesduSouverain:ilvalaitmieuxposerlaquestiondirectement.
Lajeunefemmesemblapenseràquelquechose,etunpeudesincéritéapparutdanssonsourire:«Lapuissancedel'EmpireWuJingnevautquel'attentiondeQinMugé,quantauxautres,ilsverrontlejourtôtoutard.»