"Lacarted'inscriptionàl'écoleNewOriental.J'aidemandéàmoncamaradedet'inscrire,pourunmoispendantlesvacancesd'été,enaoût",expliquaMuYangensouriant.
YanShueutsoudainpeur:toutallaittropvite,etlaconfianceensoideMuYangladéconcertait.C'étaitdéjàarrivélorsdel'examendefind'année,maisàl'époquec'étaitdifférent:ellen'avaitpasencoredécidésiellevoulaitallerauxÉtats-UnisavecMuYangounon.
"MuYang,jet'aiditquejevoulaisyréfléchir.Jenesaispas...Je..."Laconfusiondanssespenséeslafits'arrêter.
"Jesais",acquiesçaMuYangenregardantYanShuavecunsourire."Maisjeveuxêtreavectoi."
Quelfatigue!YanShulevalatêtedesonmanueldeTOEFL.Vraiment,elleétaittellementfatiguéequ'enécoutantlesexercicesd'écoute,ellecommençaitàavoirdeshallucinationsauditives,neparvenantplusàdistinguersicequ'elleentendaitétaitduchinoisoudel'anglais.Cequ'Adaiavaitditétaitbienvrai.
Maintenant,ellesemblaitsuivrelamêmevoiequ'Adai.Maisellesentaitqu'ellen'avaitpaslamêmemotivationqu'elle.Parfois,elleétaitvraimentperdue:est-cequecequ'ellefaisaitétaitvraimentbien?Puiselleserecâlaitrapidement,sedisantdenepass'égarezetdeseconcentrersursesétudes.
Elleinspiraprofondémentetregardaautourd'elle.Commec'étaitlafêtenationale,lagrandesalledeauto-apprentissagenecontenaitqu'elle,etsemblaitvide.Adaiétaitdéjàsurlesolaméricain.Elleluienvoyaitparfoisdese-mails:"Jet'attends."
Elleserenditcomptesoudainqu'elleétaitentrainderêvasserànouveau,etseréprimandavivementdesemettresérieusementàétudier.
"Tuesvraimentsansfun.Onestenpériodedevacancesettuétudiestoujours",ditYanShuenlevantlatête.EllevitYangSenassissursatable,quiluiavaitarrachélemanueldeTOEFLdesmains.
YanShulerécupéraetcontinuadelire:"J'aiunexamenlemoisprochain."
"Hé,nesoispassitêtue,d'accord?Jevoissurtonvisagequ'unmotseuls'écrit:misère",repritYangSenenluiarrachantànouveaulelivre.
YanShuneditrien,etlerécupéraànouveau.
"Hé,tuessérieuse?"
"Quiblague!J'aimêmepayélesfraisd'inscriptionquicoûtentplusde700yuans!"Oui,elleytenaitvraiment.
YangSenvitcela,secoualatête:"Jenem'occupeplusdetoi,jem'envais".Ensetournant,unpetitpapiervolasurlatabledeYanShu.
YanShuleramassa:"Tuasperduquelquechose.*AgenceartistiqueMFC*,qu'est-cequec'est?"
"Oh,ça!Quelqu'unmel'aimposédanslarue,medemandantsijevoulaisfairedelapublicité.Jenesuispasune"jeunefillenaïve"aprèstout",ditYangSenenlereprenantetlejetantparlafenêtreparmégarde."Maisj'aiunpeul'airennuyécestemps-ci.Legroupedemusiquedanslequelj'étaisn'apluslaforcedecontinuer,iladoncétédissout,etleclubdephotographien'apasnonplusdenouvellesactivités."
"Tunepensespasvraimentallerdanslemondeduspectacle?"
"Justepours'amuser,pourquoipas?Jepensequesouslesprojecteurs,c'estnaturellementmonroyaume",ditYangSenenrelevantlespaupières,avecl'aird'unestarmondiale.
YangSenétaitvraimentunfarceur,YanShuritetdemanda:"Tesparentsaccepterontça?Ilsneteferontpascouperlesjambes!"YangSenn'étaitpascommetoutlemonde,quiavaituneentreprisefamilialeàhériter.
"S'ilss'opposent,jeleferaiquandmême.Jeleuraipeur?Cetteentreprisepourrie,c'estunfardeau",griffonnaYangSensescheveux."Jevoulaisêtrephotographeindépendant,maisladirection...Çamemetencolèrejusted'ypenser".IlregardaYanShu:"Hé,qu'est-cequetuveuxfaire?"
Elle?Qu'est-cequ'ellevoulaitfaire?Ellesavaitcequ'ellevoulait,maislesrêves,danslaréalité,finissaienttoujoursparêtresacrifiés.
"Moi...JeneveuxjusteréussirmonexamendeTOEFLpourl'instant",ditYanShuenfaisantsemblantd'êtredétendue.
"Non,c'estpaspossible",souritYangSenenbrandissantsoncarnet."Alorsqu'est-cequec'est,ça?"
C'étaitsonscénario!
"Rends-le-moi!"s'écriaYanShuenleluiarrachant."YangSen,tuesvraimentdésagréable!Çatefaitmarrantdefaireça?"
"Jesuisdésagréable?"fronçalessourcilsYangSen."Tucroisquetuessympathique?Tunesaisjamaiscequetufais!"
"Moi...Jesaisquejesuisentraind'étudierpourleTOEFL",dit-elle,c'étaitsonuniqueobjectifpourl'instant.
"Hum",grognaYangSen."C'esttoutcequetuveux?Pastonscénario?C'estpathétique".Aprèsavoirditça,ilsortit,nevoulantplusparleràcettefemmestupide.
Elleétaitvraimentuneimbécile,quipouvaittravaillerduretsouffrirpourlaphrasedeMuYang:"Jeveuxêtreavectoi".Maisellenesavaitvraimentpascommentchoisir.
YanShuregardalescénarioqu'elletenaitentresesmains:iln'yavaitqu'unparagrapheécrit.C'étaitcejour-là,aprèsavoirrévisélesmotsduTOEFL,qu'elleavaitpriscecarnet,etquandellerevintàelle-même,elles'étaitrenducomptequ'elleavaitdéjàécritunparagraphe:
"Sœur,pourquoicoupes-tutespieds?"demandaCendrillon,toujourspleinedecandeur,regardantsessœurs.
"Parcequejeveuxporterceschaussuresdecristal--jeveuxêtreheureuse".
Maispourtant,quandlachaussuredecristalsemitdevantelle,Cendrillonhésita:devrais-t-elleabandonnercebonheursimplequ’elleconnaissaitactuellement?
«Jeveuxresteravectoi.»
«Alors,qu’est-cequ’unrêve?»
«Unrêve,jepensequechaquepersonneatoujoursquelquechosequ’elledésireardemment.Jecroisquec’estbiençalerêve.Donc,mêmesijesaisquec’estdifficile,voireimpossible,jevaisquandmêmetenterdeleréaliser.»
YanShuouvritlesyeux.Lecielétaitencorenoir.Allongéesursonlit,elleneparvenaitpasàdistinguerlesobjetsdesachambre.
Combiend’annéesavaientpassédepuisqu’elleavaitprononcécesmots?Pourquoi,enyrepensantaujourd’hui,elleeutunfrissonquilafittranspirerfranchement?
Elleremarquasoudainquesonvisageétaithumide,leslarmesquicoulaientjusqu’àsaboucheavaientungoûtsalé.
«Jepensequechaquepersonneatoujoursquelquechosequ’elledésireardemment.Jecroisquec’estbiençalerêve.Donc,mêmesijesaisquec’estdifficile,voireimpossible,jevaisquandmêmetenterdeleréaliser.»
Unvisageautraittrèstranché,àlabeautéaffirmée,vêtuseulementd’unjean,piedsnussurlaplage,levantlatêteversleciel,avecuneexpressiontenaceetunregardd’unesincéritéextrême.
«Moi,jeveuxcecielbleu.»
YanShutenaitunverredecocaetregardaitfixementcetteimmenseaffiche.YangSen...ilavaitvraimentfaitcequ’ilavaitpromis!
«Hum,ceclichéd’Asenestvraimentbienfait.»MuYanghochalatêteaprèsl’avoirregardée.
«Oui,oui.»YanShuhochaaussilatête.Presquechaquepassantlançaitunregardd’admirationsurcetteaffiche,etcertainesjeunesfillescriaientdirectement:«Ilesttropbeau!»
«Cependant,jepariequesesparentssontfurieuxàl’envi.»Enypensant,YanShunepouvaits’empêcherderire:«Cetteafficheestdiffuséeàl’échellenationale,non?»
«Çadoitêtrelecas.»MuYangsouritaussiettiraYanShuhorsdelafoule.
MuYangavaitditqu’aprèslesexamens,ilsdevraientsedétendreunpeu.YanShuavaitdoncdécidédesortirfairedushopping.
«Commentsesontpasséstesexamens?»MuYangserraitlamaindeYanShuetdemandaparlasuite,sanstropyprendregarde.YanShus’arrêtabrusquement,morditseslèvres,commesielleavaitquelquechoseàdiremaisqu’ellen’arrivaitpasàl’exprimer.
«Qu’est-cequinevapas?»MuYangrestaitsouriant,maisunlégermalaiseglissadanssoncœur.
«MuYang,je...»YanShujetauncoupd’œilàl’affiche:«Jen’aipaspassélesexamens.»
Paspassélesexamens?Cejour-là,elleavaiteudesaffairesquil’empêchaientdepartir,maisiln’imaginaitpasdutoutqueXiaoshuauraitprisunetelledécision.MaisilrestasouriantetregardaYanShu.
YanShubaissalatêteuninstant,puislareleva,fixantdroitdanslesyeuxdeMuYang:«Parcequejenevoulaispas.»
«Tuesaussicapricieusequeça?»LavoixdeMuYangdevintplusbasse.
«Non,jenesuispascapricieuse.Jeneveuxpasparcequecen’estpascequejedésire.»Oui,c’étaitexactementpourçaqu’ellenepouvaitpasêtreplusclaire:«Tuveuxdevenirarchitecte,MuYang,etmoi,jeveuxêtrescénariste.Ons’étaitpromisdes’efforcerensemble,n’est-cepas?»
«Peut-êtrequ’allerauxÉtats-Unisavectoimepermettraitdevivreunebellevie,peut-êtrequesijeresteenChine,jen’auraiaucunsuccès.Peut-êtrequejeneparviendraijamaisàréalisercerêvedemavie.Maisjeneregretterairien,parcequec’estbiencequejeveux.»
«C’estbiencequetuveux?»
«Oui.»YanShuhochalatêteetregardaMuYang:«Donc,jesuisdésolée,jeneveuxpasallerauxÉtats-Unisavectoi.»
EllelâchalamaindeMuYang,setournaets’enfuit,disparaissantaumilieudelafouledensedecequartiercommercial.
Unaviondépassaitenhurlantdansleciel.Del’autrecôtédel’aéroport,YanShusetenaitprèsdelabalustradeetlevalatête:c’étaitbienl’aviondeMuYang,non?Enypensant,seslarmescommencèrentàcouler.C’esttellementagaçant,semordit-ellelalèvre,enenfouissantsatêtedanssesbras,elleestvraimentinutile.
--«Viens,c’estcommeçaqu’onjoue.»Unadolescentenchemiseblanche,surlestouchesdupianonoiretblanc,lesnotesdéfilaientenfluxcontinu.
--«Jet’avaisditqueturéussiraisauxexamens.»
--«Jet’aime.»
--«Ceciestpeut-êtreleplusbeaucadeauquej’aijamaisreçu.»
--«Ilyatrès,trèslongtemps.C’esttrèssimple,jet’apprendrailaprochainefois.»
Toussessouvenirsdéfilèrentunàundansl’espritdeYanShu.MuYangétaitdéjàpartiauxÉtats-Unis!LeslarmesdeYanShucoulèrentdeplusenplusabondamment,sonregarddevintprogressivementflou,etellefinitparpleureràgorgedéployée:enréalité,elleaimaitdéjàMuYangtellementfort.
Quandétait-ellearrivéejusque-là?YanShuregardalesdeuxmots«随便»(n’importequoi/auhasard).Aprèsêtreretournéedel’aéroport,elleavaiterrécommeuneâmeenpeine,etquandellepritconsciencedecequ’ellefaisait,ellesetrouvaitdéjàdeboutdevantlaportedecerestaurantappelé«Auhasard».
Ellepoussalaportede«Auhasard».Toutdanslerestaurantn’avaitpaschangé,maislaplacedupatronétaitvide.Seulunhommeàlabarbefournierestaitderrièrelecomptoir.
Lepatronavait-ilfermélerestaurantetparti?UnserrementdecœursaisitYanShuetelles’approcha.L’hommeàlabarbevitleclientetsouritd’unairenjoué:«Bienvenue,jeunefille,qu’est-cequetuvoudraisboire?»
«Oùestlepatron?»Mêmesielleavaituneréponsedanssatête,YanShuneputs’empêcherdeposerlaquestion.
L’hommeàlabarbeéclataderire:«Ha,ha,ha.C’estmoiquisuislepatronmaintenant.»
«C’estlenouveaupatron.»Unemployéétudiantvintdésignerl’homme:«Tun’espasvenuedepuislongtemps,tunelesaispas.Onachangédepatronlasemainedernière.»
Effectivement.Ilétaitbienparti.YanShupensaavectristesse,commesitoutl’universvenaitdeluidireaurevoir:lepatron,MuYang,etaussisaproprejeunessescolaire.
«Jeunefille,qu’est-cequetuvoudraisboire?»L’hommeàlabarbeluidemandaànouveau.
«N’importequoi.»
«Onneproposeplus«n’importequoi»commeboisson.»
«Pourquoi?»
Parcequ’ellesavaitqueMuYangnereviendraitplus.
YanShuaadétournésonregardetaregardéMuYang,disantcalmement:«Oui,jen’aijamaisimaginéquevousreviendriez.C’estpourquoijemesuisditquejedevraist’oublier.»
MuYangafroncélessourcils,semblantinsatisfaitdecetteréponse.Ilaréfléchiuninstant,puisaposélaquestiond’untontoutaussicalme:«Alors,parviens-tuàm’oublier?»
Parviens-tuàm’oublier?