Iln'étaitpasencorementalementpréparé,etlapaniqued'unavenirincertainledominaitàtoutmoment.
Ilcommençaàconcevoirinconsciemmenttoutessortesdeconséquencesterribles,maisl'évolutiondelaréalitéétaitencoreplusterribleetpluscatastrophiquequ'ilnel'avaitimaginé.
Chapitre055
55
GuFengkaisesouvintoùilavaitdéjàvuShenZhifei.
L'annéedernière,ilavaitétéinvolontirementattirédansuneruelleetbattuàl'aveugle,etcelaétaitfinalementliéàSongLang.
Cetypeestvraimentlâchejusqu'àl'extrême,iln'aeuqu'uneseulepunitionparl'école,etilaeusipeurqu'iln'osemêmepassevengerenpersonne,iladûdemanderl'aided'ungigolo.
GuFengkaiméprisaitSongLangdufondducœur.
Soncoupdepiedavaitétéprécisetviolent,l'osdeSongLangauraitaumoinsétédécalé,s'iln'avaitpasétécassé.Ilvoulaitvoirsicetypepourraittoujourssepermettredesevanterdevantlui.
Alors,GuFengkaisepromenaseuldanslecampusdulycéeNo.5,etenallantverslasalledemédecine,iltombasurAnRuquicouraitenpleurant.
Ilsouritmoqueur,attenditdélibérémentderrièreunarbre,etquandAnRupassaencourantenpleurant,ilsortitsoudainementetseheurtacontreelle.
AnRuetsontéléphoneportabletombèrentdanslesbrasdeGuFengkai.
Puis,GuFengkaivitdesphotosquilechoquèrentàtoutjamais.
«Rends-le-moi!»
AnRuleslarmesauxyeux,selevasurlapointedespiedspourrécupérersontéléphone,maisGuFengkaiétaitgrandettenaitletéléphoneau-dessusdesatête,ellen'yparvenaitpas.
«Rends-le-moivite!Wuwuwu...Rends-le-moi!»
PlusAnRuhâtait,plusellepleurait,etn'arrivantpasàrécupérerletéléphone,ellecommençaàlefrapperdepoingsetàlebottenerenpaniquant,sonbeauvisagecomplètementinondédelarmes.
GuFengkailaretintd'uneseulemain,etregardaàplusieursrepriseslesdernièresphotosdelagaleriedesontéléphone,etaprèsavoirconfirméàplusieursreprises,ilritsoudainement.
«Hahaha,AnRu,tudevraisbienpleurer,héhé,tuessiattachéeàSongLang,maishélas,ilaimelecul,pastasaletédecrevette.»
Desmotsgrossiers,quitransperçaientAnRucommedescouteaux.
Ellesejetasurluipourluigratterlevisage:«C'esttouttonfaute!C'esttouttonfautequim'aruinée!!Rends-moiça!!»
«Tuesunesalope!»repoussa-t-elled'uncoup,«Qu'est-cequejet'airuiné?SongLangestleseulimbécilequitecroieunefleurpure,toutlemondesaitquetuesunesalopequisefaitbaiser,commetamèreputain.Jen'aimêmepaseuàtedirequetuessales.»
AnRuétaitcomplètementdévoréeparlessanglots.
«Jegardeletéléphone,jeterendraiunbonmodèledemain.Commeça,tupourrasvendretoncorpsmoinssouvent,jesuispassiméchant,non?»
GuFengkaicontournaunejeunefilleenpleursenfredonnantunemélodieets’enallasanssegêner.HaoWei,venuesoutenirlelycéeNo.18,vintàelleàviveallureetluiditsuruntonagacé:«AnRu,qu’est-cequetufais?Leprofesseurtecherchedepuislongtemps,tu…pleures?»AnRuiessuyasesyeuxdureversdesamain,repoussaviolemmentlamaintendueparHaoWeietselevapourcourirverslaportedel’école.«Es-tufolle?»réprimandaHaoWei,maiscommeelleétaitdéjàsortie,elledécidaquandmêmed’allervoirSongLang,sinonMengFanxingnepourraitpasseconcentrersursonmatch.Quiauraitcruque,justeenentrantdanslaportedel’infirmerie,SongLangluiposaunequestionsanscontexte:«C’esttoiquiascouruenpleuranttoutàl’heure?»HaoWeiétaitperplexe:«Pourquoidiablepleurerais-je?»Ellevoulaitdire«Tonexpetiteamie,elle,elleapleuréàversedesang»,maisShenZhifeiétaitlà,ellereniflaetsetut.Ayantobtenusaréponse,Song朗devintencoreplusnerveux:sonhypervigilancerendaitShenZhifeiinquiet.Pendantdeuxjoursdepeuretd’anxiété,SongLang,quiboitillait,allaitauxtoilettesavecl’aidedeMengFanxing,quandGuFengkaivintàleurrencontreettapotal’épauledeMengFanxingd’unairsouriant.«Mec,tupeuxletraiterdefrère,maislui,ilveutpeut-êtreteprendreenflagrantdélit.»Sesparolesétaientpleinesdedoublesens,etsonregardnecachaitpassonexamendeSongLang.LecœurdeSongLangtombaàbas.IlavaitpenséquesiAnRuavaitapprissonsecretcejour-là,elleauraitpulerévéleràd’autres,maisiln’avaitpasimaginéqu’elleallaitdirectementallervoirGuFengkaipourtoutluidire.BienqueMengFanxingsoitlent,ilavaitcomprislasous-textedelaphrase.IlrepoussalamaindeGuFengkaietditavecindignation:«Arrêtedediredesconneries,turisquesdetefairefrapperparlafoudre.»«Hé,jedisdesconneries?SongLangsaitlemieux.»GuFengkaihaussalessourcilsavecunairmoqueur.SongLangfermalabouche,samandibulesetenditenunelignedroiteàcausedesesdentsserrées.Pourtant,GuFengkainecontinuapas,ilcontournalecoinenfredonnantunemélodieetretournadanssaclassedebonnehumeur.SongLangpassatoutelanuitsansdormird’inquiétude,ilpensaittouslesjoursàcequ’ilarriveraitsilebâtardGuFengkairépandaitsessecrets:oùiraient-iletShenZhifei?Plustard,voyantqueGuFengkain’agissaitpasdepuislongtemps,ilcommençaànourrirunespoirtrompeur:est-cequel’autrepartiejouaitunjeudemystèreetqu’ilnesavaitriendutout?Aprèsquelquesjoursdepenséesdésordonnées,GuFengkaivintlevoirànouveauetposaunephotoimpriméesursapoitrine.«Tuestrèsdouépourembrasser,demandaGuFengkaid’unevoixbasseetsouriante,jesuiscurieuxdesavoirsituesceluiquidomineouceluiquiestdominé?»SongLangserralesdents,selevaencognantlatable,saisitlecoldeGuFengkaid’unemainetlevasonpoingpourlefrapper.«Frappe,osefrappersurmonvisage.»LesyeuxdeGuFengkaiétaientcommeceuxd’unscorpion,venimeuxetacérés,«Jegarantisquetonincesteavectonfrèredeviendraunelégendedansnosdeuxécoles.»Lepoistsefiganet.DesveinesapparurentdanslesyeuxdeSongLang,rougescommedusangeteffrayants.Iln’osaitpasvraimentlefaire.«Qu’est-cequetuveuxaujuste?Parleclairement,connard!»grognaSongLang.«Tumeposesdesdifficultés,jenefaisquet’envoyercettephotoimpriméedansunespritpurementd’appréciation,aprèstouttuesl’undesprotagonistes.Jen’aivraimentpasdebut.»GuFengkaisouritethaussalesépaules,«Dommagequejesuisdroit,sinonj’auraisbienvoulugoûtercequeçafaitdecoucheravectonfrère.»«Vatefairefoutre!»SongLangclaqualecontrelaparoi,«Osetouchersonfrère,jetetue!»«Ohoh,c’esttellementtendreentrevous!»UnéclairdefroidpassadanslesyeuxdeGuFengkai,«Lâche-moilaprise.»SongLangétaitcommeunebêteencolèreauborddelafolie,ilfixaitsonadversaireavecmépris,jusqu’àcequeGuFengkaidévoileunpistoletnoir.Ilneputquelâcherpriseengémissant.Maisilnepouvaitpass’enfuir,GuFengkaiavaittrouvésonpointfaible.«Tumedemandaiscequejeveux,n’est-cepas?Envérité,jenesaispasencore,maiscen’estpasgrave,»GuFengkaiarrangeasoncoletfrappalajouedeSongLang,«Onaletemps.»Ils’enalla,puiss’arrêtasoudainementetregardaverslui.«Cemidi,jeveuxdesboulettesdeviandeensaucesoja,tupeuxmelesapporterpersonnellement,aurevoir.»SongLangrenversalatabledesonpied,lescahierssurlebureausedispersèrentparterre,etlaphotoflouedeluietShenZhifeiembrassésdansl’infirmeriefutégalementrecouvertedepoussière.MengFanxing,revenuaprèslecoursd’éducationphysique,vitlechaosausolenentrantdanslaclasseetvintaideràranger.Ilhochalatêteenvoyantlaphoto,puislacachadanssapoche.«LebâtardGuFengkaiest-ilvenu?Qu’est-cequ’ilt’adit?»«…Rien,net’enoccupepas.»MengFanxings’inquiéta:«Dalang,tumeconsidèrestoujourscommetonfrère?Qu’est-cequ’ilt’amenacé!»«Jel’aidit,çasertàrien!Qu’est-cequetupeuxfairepourmoi?Personnenepeutm’aider,jedoissupporterçatoutseul.»SongLangfrappaànouveaulachaisedesonpied,lebruitfortsurpritlescamaradesquirevenaientprogressivementdanslaclasse,ilscrurentquelesdeuxgarçonssequerellaientànouveau.MengFanxingrestamuet:SongLangavaitraison,ilnepouvaitqueresterlà,lesbrascroisésetpaniqué.Maisaprèsavoirobservépendantundemi-mois,ilneputplussupporter.SongLangétaittraitécommeunpetitserviteurparGuFengkai,qu’onluicommandaitdefairececioucela,ilenétaithorriblementgêné.Iln’avaitpasd’autrechoix,ilallachercherShenZhifeietluiracontachaquedétaildelaviedeSongLangàl’écoledepuiscesderniersjours.
"Tuvoiscequec'est?Cen'estriend'autrequ'uncouteauàtrancherlaviandelentement!Çamerendmaladejustedeleregarder,jepréféreraisqu'ontranchedroitavecuncoupdehachepourqueçasoitrapide."MengFanxingétaittrèsexcité:depuistoujours,latempéramentcolériquedeSongLangn'avaitjamaisétéaussihumilié."Tuastoujoursétéintelligentdepuispetit,dis-moicommentondoitréglerça.Situerquelqu'unn'étaitpasillégal,j'auraisdéjàprisuncouteau."ShenZhifeiestrestésilencieuxlongtempsavantdedire:"Àl'école,tupeuxprendresoindeSongLangcesdeuxjourss'ilteplaît.""Alorsquelssonttesprojets?"demandaMengFanxing.ShenZhifeiasecouélatêteetn'apasrépondu:"Neluidispasquejesuisaucourantdecetteaffaire.""Net'inquiètepas,jeluicacheça.SiDalanapprendquec'estmoiquil'aidit,ilvametuer."ditMengFanxing.Lundisoir,ShenZhifeiademandésoncongéetestallédirectementauboutdel'alléeoùilavaitinterceptéGuFengkailafoisprécédentepourl'attendre.GuFengkail'areconnudupremiercoup.IldevaitadmettrequelefrèredeSongLangétaitvraimenttrèsattirant,etsonphysiqueétaitexceptionnel:mêmes'iln'étaitpasgay,ilneparvenaitpasdétachersonregard.PasétonnantqueSong朗aitétécomplètementprisaupiègeetaitcommiscettechosehonteused'inceste."Çanesertàriendetraînerlespieds,trouvonsunmomentpourréglerça."ShenZhifeiaétéfrancetadéclarésonintentiondirectement.GuFengkaiavaitencoreuntraumatismepsychologiquedel'expérienceprécédente,etétaittrèsvigilantencemoment:ilaregardédansl'allée:"Tuesseul?""Oui."LacouleurdesyeuxdeShenZhifeiétaitglaciale:"Depréférence,onnedérangepersonne,ontermineçaleplusvitepossible."GuFengkaiapousséunriremoqueur:"Frère,tupensestropsimplementnon?SongLangm'aciblésilongtemps,ettul'asaidéàsevengerdemoi.Tuveuxqueças'arrêtecommeça,jeneseraispastroplésé?""Puisqu'ils'agitd'unequerellepersonnelle,onlarègleenprivéaveclesmoyenspersonnels."ShenZhifeiainsisté:"Tespropresmoyens.""Hein,tebattrejusqu'àcequetusoisàterreetquetutefassesbattreàmort,tuacceptes,etcetempéramentdechiendeSongLangaccepteraaussi?""Tuchoisisl'heureetlelieu."GuFengkaiaréfléchiunmoment,puisasoudainsouriavecunairmoqueur:"J'aiuneconditionsupplémentaire.Situaccepts,aprèsavoirréglécecompte,jevouslaisseraitombertouslesdeux."ShenZhifeileregardacalmement,sonbeauvisagepâlebaignédanslalumièrecrépusculairedusoleilcouchant,aupointquel'onauraitenviedelesouiller.GuFengkais'approchad'unpas,saisitsoncolbienajustéetdemandaàvoixbasseavecuntondenégociation:"Tumelaissesfairedeuxfois,çava?"ShenZhifeidétournalatêteetleregardaducoindel'œil:GuFengkaisentitlalégèreodeurdecitronvertquiémanaitdelui.Ildevintencoreplusexcité."Onparleraaprèslecombat,onfiniraçaleplusvitepossible."ditShenZhifeiavantdesetourneretdepartir."D'accord,attendsmesnouvelles!"QuandGuFengkaiestrentréchezlui,iladécouvertqu'iln'avaitpasdecoordonnéesdeShenZhifei.IlnepouvaitpasnonplusallergarderaucollègeNo.5,alorsilatrouvéSongLang."Samedià15heures,aucoinétroitdelarueLanting,toiettonfrèreveneztouslesdeux.""Queltourtuveuxjouercettefois-ci?Tupeuxvenirmechercher,çaneconcernepaslui."SongLangvenaitjustederetirersonplâtredepuisaujourd'hui:sonpieddroit,retenuplusieursmois,étaitoppressant,ilvoulaittellementdonneruncoupdepiedvolantpourfairebrillerlafacedeGuFengkai."Onvaréglercetteaffaireunefoispourtoutes."GuFengkaiapointédudoigtsapoitrineetainsisté:"Vousdeuxseulssontautorisésàvenir,jevousattends."SongLangapousséungrognementetn'avaitpasl'intentiondedirecetteaffaireàShenZhifei.IlnevoulaitpasquecettesaletédeGus'immiscedanslaviedeShenZhifei.Maisilnepouvaitpascachersespensées:quandilestpartiseuldelamaisonsamediavecunprétextemaladroit,ShenZhifeil'avaitdéjàdevinéàpeuprès.ShenZhifeil'asuividiscrètementàlasortie,etquandill'avutournerlecoinpourentrerdansunealléeetyerrer,ilestpartitemporairementacheteruncouteaudefruitdansunmagasindeproximitéhorssurveillanceàdeuxruesdelà.L'alléechoisieparGuFengkaiétaitpeufréquentée,etlescamérasdesdeuxextrémitésfilmaientversl'extérieurdel'allée,donccettealléeétaitunexcellentzonegrisepourlesbagarrescollectives.C'étaitunendroitfréquentépourlui,c'étaitsonterraindejeu.DoncquandGuFengkaiestentrédanscetteallée,ilressemblaitàunlionenpromenade,imposantetd'uneairhautain."Pourquoituesseul?Oùesttonbeaufrère?"QuandGuFengkaiaprononcécesmots,lesunequinzainedepetitsvoyousquil'accompagnaientontridemanièrelascive."Jet'aiditquetupeuxvenirmechercher,çaneconcernepaslui."SongLangavul'ampleurdeleurgroupe,etasuqu'ilallaitsefairebattreaujourd'hui.Ilpensaitqu'aumomentdelabagarre,ildevraitprotégersonvisagepourqueShenZhifeineleremarquepas.Ilamêmeeuuninstantunregret:ilnepourraitplusêtreintimependantaumoinsunmois,ilauraitdûfaireunescènepassionnéeavecShenZhifeilanuitdernière."Commentpeux-tudireça?J'aiencoreuneconventiontrèsintimeàtermineraveclui.D'ailleurs,puisquetuesvenu,onnepeutpaslaissermespotesvenirpourrien."GuFengkain'apasvouluperdresontempsàdiscuter:ilavaitdéjàvoulubattreSongLangàmort,etcejour-là,c'étaitl'occasionparfaite.Ilafaitungesteàsessbires,etchacunasortiunbâtondesatailleetaentouréSongLang.SongLangvenaitdeguérirdesablessureaupied,etsesosavaientétémollespendantcesdemi-mois,sacapacitédecombatavaitchutéenflèche:peudetempsaprès,ilaétéprisausolpartroisouquatrepersonnesetbattuàmort.C'estàcemoment-làqueShenZhifeiestapparu,maisiln'estpasvenuaider,iladirectementfoncéversGuFengkai.LessbiresétaiententraindebattreSongLangavecfougue,etpersonnen'avaitremarquéShenZhifeiquiétaitarrivédiscrètementderrièreGuFengkai.Profitantdesataillesupérieure,ShenZhifeiad'abordcouvertlabouchedeGuFengkaietl'atraînéverslasortiedel'allée.Quandilssontarrivésàlasortie,GuFengkai,quiluttaitviolemment,aenfinréussiàsedébarrasserdel'étaudeShenZhifei.Ilatournélatêteetavuuncouteaudefruitbrillantquiluifonçaitdroitsurlaface:ilaeuunfrissontotaletacriédesinjurespourbloquerlecoup.
Lasituationabasculéenunclind'œil.
QuandGuFengkaiasaisilecouteau,ilasentiuneforceénormesaisirsonpoignet,etenmêmetempslemancheducouteauluiaétéremisdanslapaume.
Lasecondesuivante,ilasentiquelecouteausemblaitpercerquelquechosependantlapoussée,etensuiteunechaleurestapparuesursapaume.
GuFengkaiabaissélatêteavecsurprise:lecouteauàfruitsqu'iltenaitavaitdéjàpercél'épaulegauchedeShenZhifei.Lesangquicoulaitrapidementavaitnonseulementtachécomplètementlachemiseblancheduadolescent,maisaussitrempésesmainsensang.
LacouleurduvisagedeShenZhifeiestdevenuerapidementpâle,maislescoinsdesaboucheétaientlevés.
«Vatefairefoutre,ordure.»
Chapitre056
56
«Feifei!Quediable,toutlemonde,bougez-vous—»
SongLangahurlédetoutsonêtre,lesveinessursonfrontetsoncouontimmédiatementgonflé.
Ilasoudainementdéveloppéuneforcebrutale,adonnéuncoupdepiedàquatreoucinqpersonnes,achanceléjusqu'auboutdel'alléeetaramassélapersonneétenduedansuntasdesangdanssesbras.
«Feifei!Nemefaispaspeur,putain!Feifei!»
Ill'appelaitencoreetencore,tremblant,ilaappeléuneambulanceavecsamainrapidementtachéedesang,etàlafin,ilapresquecriépourdemanderdel'aide:«S'ilvousplaît,dépêchez-vous,ilperdbeaucoupdesang,vite—!»
ShenZhifeiavaitperdusatempératureàcausedelapertedesang,soncorpstremblaitinvolontairementlégèrement,sespaupièressemblaientlourdescommesiellesétaientsuspenduesàdespierresdeplusieurscentainesdekilos,saconsciencedevenaitfloue,maisilavaitsentitrèsclairementleslarmesquitombaientsursonvisage,commeunepluied'hiver.
Glacéeetdouloureusementfroide,maisaveclatempératurebrûlantedeSongLang.
C'étaituncontrastetendre.
Ilasoutenusaconsciencepoursaisirànouveaulamaintremblanteetachuchoté:«Necrainspas,SongLang.Nepleurepas.»
SongLangapleuréplusfort.
Ilétaitextrêmementregrestableeteffrayé,etmêmehaïssaitsaproprelâcheté.
Sicen'étaitpassonretrait,ShenZhifein'auraitjamaisétéentraînédanscebordel.
Quelsquesoientleséthiques,lamorale,laréputationetlarenomméedontilavaitpeurauparavant,qu'est-cequecelacomparéàlaviedeShenZhifei?
Riendutout.
IlnepouvaitpasperdreShenZhifei.
IlvoulaitquesonFeifeivive,vivebien.
IlvoulaitêtreensembleenbonnesantéetensécuritéavecShenZhifei,aimerouvertementcommelesautrescouplesdumonde.
«Frère,j'aisifroid.Serre-moiunpeuplus...»ShenZhifeiavaitleslèvrespâles,maisiln'avaitpaslâchéprise:«Nemelâchepas,SongLang.Nem'abandonnesurtoutpas.»
Ilétaitpresqueensemi-coma,etmarmonnaitsanscessepourqueSongLangnelelâchepas.
SongLangl'aserréplusfortenpleurant,etlesangdeShenZhifeiaaussitachésonvêtement.
«D'accord!Feifei,jesuislà.Nedorspas,nedorssurtoutpas!»
MaisShenZhifein'avaitpasentendusasupplication,etafermélesyeuxprofondément.
Lescomplices,voyantqu'unaccidentgraveétaitsurvenu,restaientinterditsetpaniquéssurplace.Cen'étaienttousquedesjeunesdemoinsdevingtans,ilsétaientvenusseulementpoursoutenirleurpote,etpersonnen'avaitprévudeseservird'uncouteauetdefairecoulerdusang.
GuFengkaiavaitl'airpaniquéetaessayéd'expliquer:«C'estluiquis'estpoignardélui-même,cen'estpasmoi...»
«Qu'est-cequetuattendsencore,putain?Cours!»Quelqu'unahurlé,ettoutlemondearepritsesespritsetacommencéàcourirverslesdeuxextrémitésdel'allée.
GuFengkaiaaussifuienhâte,maisiln'avaitpascourudixmètres,lessirènesdesvoituresdepolicesontarrivéesaucarrefour.
Ilamauditensetournantpourcourirenarrière,etaprèsavoircourupendantunedemi-lieue,ilaétéaccostéetassissurleborddelachausséeparlespoliciersquil'ontrattrapé.
«Cen'estpasmoi!Çanemeconcernepas!Lâchez-moi,putain—»
«Çaneteconcernepas,pourquoitufuis?Restezcalme!»
GuFengkaialuttéavantd'êtreemmenéenvoituredepolice.Ils'estpenchéàtraverslavitrebaisséeetacriéversl'alléenonloin:«SongLang,attends!Tessalesaffaires,jevais—»
«Tais-toi,tuosesêtreaussiarrogantdansunevoituredepolice.»
GuFengkaiaétérenvoyésursonsiège,etaregardélerétroviseurdelavoiture:ilyavaitlamoitiédesonvisage,tachédesang.
Ilsavaitquec'étaitfinipourlui.
QuandShenZhifeiaétéamenéàl'hôpital,ilétaitdéjàprocheduchochémorragique.SongLangaétébloquéàl'extérieurduservicedesurgencesetattendaitlesnouvellesavecangoisse.
L'infirmièreavuqu'ilavaitaussidesecchymosessurlevisageetétaitgravementblessé,ellel'ainvitéàpasserunexamengénéral,maisSongLangarefusé,aucasoùFeifeiseréveilleraitetvoulaitlevoir?
Dansl'impasse,l'infirmièread'abordsoignésesblessuressimplementàl'extérieurduservicedesurgencesetluiademandéàplusieursreprisesdepasserunexamenplustard.ientôt,lespolicierssontarrivés,etShenLingyu,quiavaitreçulanouvelle,estaussiarrivée.
Elleacouruverslui,l'aserrédanssesbras,lesyeuxrougisdelarmesetachuchotéd'unevoixtremblante:«Salegars,vousallezmefairemourirdepeur!»
SongLangaenfinretrouvéunpeusoncalme,ilaserréShenLingyuetademandéd'unevoixrauque:«Maman,Feifeivabien,non?Lechochémorragiqueest-ilgrave?Ilnemourrapas,n'est-cepas?»
«Çavaaller,çavaaller.Vousdeuxavezeuunebonnesantédepuisl'enfance,vousfaitesdel'exercicerégulièrement,votreconstitutionestbonne,vousallezcertainementtenirbon,certainement.»
ShenLingyudisaitdeplusenplustriste,etaessuyéunelarmedansuncoininvisibleàSongLang.
LapoliceainterrogébrièvementSongLangsurlescausesetledéroulementdelabagarredanslaruelle,auxcôtésdeShenLingyu.
SongLangsesentaittellementépuiséqu’àunmomentdonné,ilavaitenviededireàsamèresarelationavecShenZhifei.
Iln’yavaitpasdeliendesangentreluietShenZhifei.Leuramour,mêmes’iln’étaitpasacceptépartoutlemonde,neméritaitpasd’êtreconsidérécommeunehonte.
Laporteduservicedesurgencess’ouvrit,etunmédecinetuneinfirmièresortirent,appelantlesprochesdeShenZhifei.
Song朗selevad’unbondetcourutverseux,saisitlebrasdumédecinetdemanda:«Qu’est-ilarrivéàFeifei?Est-ilréveillé?A-t-ilmal?Crie-t-ilencorefroid?»
«Calme-toi,frère,lepatientestencoreenréanimation.»
Lemédecinremitunsacplastiqueàlapolice,contenantlecouteaudecuisinequiavaitpercutél’épauledeShenZhifei.
«Onvientderetirerlecouteau,lapertedesangestencoreassezimportante.Onadministreactuellementdesfluidesetdestransfusionssanguines.Noussurveilleronsétroitementlessignesvitauxdupatientetnousvouspréviendronsimmédiatementencasdeproblème.Ilseraitpréférablequ’unmembredelafamilleresteicienattendant.»
SongLangregardaparlafenêtreduservicedesurgences.
Ilyavaittellementdelitsd’hôpital,maisilvitimmédiatementShenZhifei.
Ilétaitallongéseulsursonlit,couvertd’unecouvertureblancheaussiéblouissantequeleblanc,portantunmasqueàoxygène,etunepiled’appareilsdesurveillancemédicalprécissetrouvaientauboutdulit.
SongLangnecomprenaitpastout,maisilsavaitcequesignifiaitlechiffreenhautdel’écrandesurveillancecardiaque.
77.
C’étaitencorenormal.
Toutelanuit,ilrestafidèlementdevantlaporteduservicedesurgences,refusantderentrersereposer,peuimportelesdiscoursdeShenLingyu.
Chaquefoisqu’uneinfirmièreouunpatiententraitousortaitetouvraitlaporte,ilprofitaitdel’occasionpourjeteruncoupd’œilparlafentedelaporteetnoterlafréquencecardiaquedeShenZhifei.
Finalement,l’après-mididulendemain,ShenZhifeifuttransféréduservicedesurgencesverslasalledesoinsintensifspourunesurveillancestrictedessignesvitaux,avantd’êtretransférédansunechambreindividuellequatrejoursaprèssablessure.
Bienqu’ilsoitsortidudanger,ShenZhifein’avaitpasreprisconnaissancedepuislongtemps.
SongLangallaitaucomptoirdesinfirmièrespourdemanderhuitcentsfoisparjourpourquoilepatientdulit41n’avaitpasencoreréveillé.
Lesinfirmièresluidemandaientdepatienter,maisSongLangneparvenaitpasàsecalmer.
IlserraitlamaindeShenZhifeisurlaquelleétaitposéeunesondeintraveineuse,etappelaitsonnomàplusieursreprises.
«Rétabris-toivite.Situneterétablispas,tesmainsserontendommagéesparlesseringues,etlesmotsquetuécrirasparlasuiteserontmoches.»
SongLangrenifla,essuyasesyeuxaveclapaumedesamain,etunefaiblerirerésonnasoudainau-dessusdesatête.
Ilseraidittoutentier,etquandillevalesyeux,seslarmesjaillirent.
«Merd!Tuesenfinréveillé!»