YiHeyelevalabrancheàtoutevitessepourlapointerverssescrocs.Lechiensauvagemorditparréflexe,etsescrocspointusseprirentdedans,lefaisantgémir.Sabarredevieenhautdesatêtechutaimmédiatementd’unbonquart.
Lasecondesuivante,YiHeyelesaisitparlecoudepuisl’arrière.Iln’avaitpasd’armeàsadisposition,maisavecunesaisieducouextrêmementprofessionnelle,ilparvenaitàretenirlechiensauvage.
Quandlabarredevieduchiensauvagedevintenfinvide,YiHeyerelâchasaprise.
Maisilnes’arrêtapas,etécartalesbuissonspourmarcherversl’endroitsombre.
JianYunxiantentadel’arrêterdetoutehâte:«N’yvapas,laprésencedechienssauvagessignifiequec’estlenidd’ours.Ilyaunbossdeniveauintermédiairededans,tun’aspasd’objet…»
Iln’avaitpasfinideparlerqu’ilentenditunesériedegémissementsquimontaientetdescendaient,aussieffrayantsquel’enfersurterre.
Mêmesic’étaitunjeu,untelbruitfitfroncerlessourcilsàJianYunxian.Ils’approchapourvérifierlasituationquandilentenditunbruitdefeuillesquisefrottèrent—
Lesbuissonsdevantluifurentécartés,etYiHeyetenaitunetêted’oursmonstrueused’unemain,etunfusildechassequ’ilavaitobtenuàl’intérieurdel’autre.
Cetypeavaitéliminéàmainsnuesunoursfouquemêmeuneéquipedejoueursauraiteudumalàbattre,etmarchaitaveccalme,mêmesonrythmederespirationn’avaitpaschangé.
CelasurprenaitvraimentJianYunxian.Iljetaunœilsurcejeunehomme:quelquesgouttesdesangd’animalavaientéclaboussésursesjoues,cequirendaitsapeauencorepluspâle,etfaisaitressortirlarougeurdesesyeux,plussauvage.
Quandilétaitabsorbéparcetteobservation,ilvitYiHeyeleverlefusildechasseverslui.
Ilfronçalessourcilsetvoulutsedétournerparréflexe,quandilentenditun«boom!»—
Derrièrelui,unchiensauvagequivenaitdelesauterfutabattuenuneballeenpixelsrouges.
JianYunxiansetournaetvitYiHeyefermersesyeuxrougescommeunanimaldangereux:
«MonsieurMouton,entantqueproie,ilesttrèsdangereuxdenepasavoirdevigilancedutout.»
Chapitre17,numéro017
JianYunxianrestasurplace,regardalecadavredelabêtesauvagequiavaitétéflouté,puisregardaYiHeyequiavaitl’airférocedevantlui.Aprèsunlongmoment,ilrit:«Ilsemblequelesmoutonssoienteffectivementfaciblesàcibler.»
YiHeyeledévisagea.L’hommeavaitl’airdepréférencenepasbougerdutout,cequilerenditunpeudécouragé:«Tun’astoujourspasrécupérédetamaladie,n’est-cepas?»
JianYunxian:«Dequelcôtélesoleilselevaitaujourd’hui?M.Yisesoucieenfindemasanté.»
YiHeyeretournaversl’arrière,laboucheencoeur—discuteraveccetype-làétaitnuisibleàsapropresanté.
Lejeucontinuait.
Aprèsavoirrencontréparhasardunbossdeniveauintermédiaireaudémarrageenenfer,YiHeyeavaitenfinobtenudel’équipement.
Ilavaitpourtantdéjàmaîtrisétouteslesperformancesdesonarmeaprèsn’avoirtiréqu’unseulcouplorsducombatcontrel’oursfou.
—Ilétaitunexpertenessaisetvérificationsd’armesàfeu,aprèstout,lagrosserécompensequ’ilavaitaccumuléeservaitnonseulementàacheterdulaitenpoudre,maisaussiàstockerdesarmesàfeu.
Ayantlongtempsarrêtédechasser,YiHeyeétaitexcitédesentirsoncorpsenfinétiré.Ilagitasaqueue,portasonfusilsursonépauleetcommençaàexplorerlacartetoutaulongduchemin.
Peut-êtreétait-ilvraimenttropmalchanceux:nonseulementilavaitcroiséunbossavantdetrouverdel’équipement,maisiln’avaittoujourspastrouvélelézardmécaniquementionnédanslaquêteaprèsavoirpresqueexplorétoutelacartedelazone.
YiHeye:«Jen’aipastrouvéçadifficilequandj’aivud’autresjoueursyjouer.Est-cequecejeuestvraimentaussidifficile?»
JianYunxian:«…Seulementtoiquiletrouvesaussidifficile.»
YiHeyemarmonnaquelquechose,sansyattacherbeaucoupd’importance,jusqu’àcequ’ilallumelederniercoindelacarte.
Danssonsouvenir,laplupartdesjoueursrecevantunetelletâchen’avaientqu’unseullézardmécaniqueàaffronter,etlesuccèsétaitobtenuenl’abattantenéquipe.Cependant,cequiseprésentaàeuxétaitunimmenseniddelézardscomptantprèsd’unecentained’individus.
Àcemoment-là,lesystèmeaffichaautomatiquementunmessage:«Tuastuéunlézardsauvéparerreur,tonpointdevieseradéduit.»
—Ilsdevaienttrouverunseullézardmécaniqueimitationaumilieudeceux-ci,cequiétaitàpeuprèsaussidifficilequedetrouveruneIAsansmarquedistinctedansunefouledemillepersonnessuruneplacepublique.
YiHeyeregardalanuéedelézardsquis’étalaientparterreetsetut.
JianYunxian:«Ilsemblequetutesoisfaitchierparquelqu’un.»
YiHeyeledévisagea—C’étaitcommesiiln’ensavaitrien,n’était-cepasSHEEPquiluimettaitdesbâtonsdanslesrouesensecret?
Ildoutaitdéjàdecetteaffaire,maiscommeilpensaitquecethommenedisaitjamaislavérité,ilrenonçaàenparler.
Iltournalatêteetrestalesyeuxrivéssurlanuéedelézards.
Tousleslézardsd’icin’étaientpaspetits:ilsétaientaussimassifsetférocesqueleslouveteaux,avecdesrangéesdepointesacéréescommedescouteauxsurleurdosetdesdentspointuesetlongues,cequileurdonnaientunairtrèsmenaçant.
Cen’étaitpasvraimentdeslézards,maisplutôtdespetitsdinosaures.
JianYunxian:«Onpourraitbien…»
Iln’avaitpasfinisaphrasequeYiHeyesautaitducôtédesrocherssansregarderderrièrelui.
C’étaitunehauteurd’oùonpouvaitàpeineapercevoirl’ensembleduniddelézardspourunhommenormal,maislavued’YiHeyeétaitexceptionnellementbonne:ilpouvaitdistinguerclairementlesdétailsduvisagedechaquelézard,voireleursexpressionsetleursmouvements.
JianYunxiansetenaitsouslesrochersetlevitparcourirduregardcommes’ilchassaituneproie,seconcentrerpendantunmoment,puisseleverrapidementetsauterdenouveausurlesolendeuxbonds.
«J’aitrouvé,celuitoutaumilieu.»ditYiHeye:«Sesyeuxsonttropmoches,c’étaitprobablementfaitexprèspourquelesjoueursnesetrompentpas.»
JianYunxianvoulaitdirequ’enréalité,ilsn’avaientpasl’airdifférents,maissonjugementétaitsimplementtropexagéré.
Ilregardal’hommemarcherlentementverslanuéedelézards,etdèsqu’ilapprochadelazonedehaine,leslézardsdel’avantrangèrentleursdentsetadoptèrentunepostured’attaque.
JianYunxianluiprévint:«Tuerunlézardsauvageferaperdredespointsdevie,etlesdégâtsd’unseulcoupdetonarmedépassentdéjàlavietotaledulézard.»
Autrementdit,mêmes’ilenabattaitunparcoupdefusil,YiHeyeseraitviteGAMEOVER.
YiHeyeneralentitpassonpasetcontinuadeserapprocherdelanuée.
«Aoouh!»Unrugissement,lesdizainesdelézardsdel’avantsejetèrenttoussurYiHeyeenmêmetemps.